Здымаем клапанныя вечкі.
Выкручваем свечкі запальвання.
Устанаўліваем поршань першага цыліндра ў верхнюю мёртвую кропку. Для гэтага зачыняем пальцам адтуліну для свечкі першага цыліндра і правяртваем каленчаты вал рухавіка пускавой ручкай да моманту пачатку выхаду паветра з-пад пальца. Гэта адбудзецца ў пачатку такту сціску ў першым цыліндры.
Пераканаўшыся, што сціск пачаўся, асцярожна праварочваем каленчаты вал рухавіка пускавой ручкай да супадзення паказальніка на картары счаплення з шарыкам, зачаканеным у махавік (рыс. 1), а ў аўтамабіля ГАЗ-53 — да супадзення рыскі на шківе каленчатага вала з цэнтральнай рыскай паказальніка ВМТ (рыс. 2).
Пры становішчы поршня першага цыліндра ў ВМТ такту сціску ўпускны і выпускны клапаны павінны быць цалкам зачынены.
У гэтым становішчы ўстанаўліваем або правяраем зазор паміж каромыслам і стрыжнем клапана, які павінен быць 0,25–0,30 мм на халодным (15–20 °С) рухавіку.
Дапускаецца памяншэнне зазору да 0,15–0,20 мм у клапанаў, размешчаных па краях галавак: першага і восьмага упускных, чацвёртага і пятага выпускных (рыс. 3).
Калі зазор не адпавядае норме:
- аслабляем контргайку рэгулявальнага балта;
- круцячы рэгулявальны болт, устанаўліваем па шупе неабходны зазор;
- зацягваем контргайку, утрымліваючы болт ад праварочвання;
- зноў правяраем зазор.
Зазоры ў астатніх цыліндраў рэгулюем у парадку працы цыліндраў 1-5-4-2-6-3-7-8, паварочваючы каленчаты вал пры пераходзе ад цыліндра да цыліндра на ¼ абароту.
Каб лепш арыентавацца і паскорыць працэс, хуткасохнучай фарбай размячаем прывадны шкіў на чатыры часткі (рыс. 6).
